Rodzaj ulicznej reklamy zewnętrznej, w pierwotnym zamierzeniu przewidziany do przyklejania plakatów ulicznych.
Najwcześniejsze wzmianki o takim sposobie ogłoszeń pochodzą już z Babilonii. Wówczas, za panowania króla Hammurabiego (lata 1792-1750 p.n.e.) został opracowany słynny kodeks. Teksty praw zawarte w tym kodeksie, zostały umieszczone we wszystkich miastach królestwa babilońskiego. Wyrzeźbiono je na przypominających kolumny blokach skalnych - tzw. stellach.

Współcześnie na taki pomysł wpadł niemiecki drukarz Ernst Litfaß (to od jego nazwiska pochodzi niemiecka nazwa słupa ogłoszeniowego Litfaßsäule) w roku 1854. To właśnie w Niemczech, 1 lipca 1855 roku pojawił się pierwszy słup ogłoszeniowy.

Umiejscawiany głównie w centralnym punkcie miasta, wsi, osiedla bądź dzielnicy - również w pobliżu węzłów komunikacyjnych (dworce kolejowe i zajazdy dyliżansu), był (i nadal jest) wykorzystywany głównie do reklamy, ale również do upubliczniania ważnych urzędowych komunikatów, zarządzeń administracyjnych, a podczas konfliktów zbrojnych - do relacji z frontów.