| Wierszyki miłosne | |
| Karta rowerowa |
Inauguracja strony:
15.10.2001 rok
w tej formie: 24.10.2011
Jeśli masz uwagi, napisz:
andrej158@gmail.com
|
Słowo poety, miłość kobiety-są zawsze tym, co zdarza się po raz pierwszy.
|








![]() | Dzisiaj | 660 |
![]() | Wczoraj | 1022 |
![]() | Ten tydzień | 5586 |
![]() | Ostatni tydzień | 6102 |
![]() | Ten miesiąc | 14760 |
![]() | Ostatni miesiąc | 21055 |
![]() | Cały czas | 1572249 |
Bezszynowy pojazd kołowy o nadwoziu takim jak autobus, środek transportu miejskiego. Elektryczny autobus napędzany silnikiem elektrycznym zasilany za pośrednictwem dwóch drążkowych odbieraków prądu mocowanych przegubowo na dachu pojazdu, z 2-przewodowej górnej sieci trakcyjnej o napięciu 500 - 800 Volt. W Polsce trolejbusy korzystają z prądu stałego o napięciu 600V.
Pojazd przeznaczony jest do komunikacji miejskiej tam gdzie ulice były zbyt wąskie na położenie na nich torów.
Pomysł budowy pierwszego trolejbusu podał w 1882 roku J. R. Finney z Pittsburgha (USA).
W tym samym czasie słynny niemiecki wynalazca Werner von Siemens podejmował pierwsze próby zbudowania pojazdu zasilanego energią elektryczną dostarczaną z rozpiętych w powietrzu przewodów.
W roku 1882 zaprezentował pierwszy nieszynowy pojazd o napędzie elektrycznym. Na berlińskim przedmieściu między Charlottenburgiem i Spandau zbudował wtedy eksperymentalną linię dla pojazdu, który nazwał po prostu "contakwagen". Próby wypadły pomyślnie, w związku z tym firma Siemens & Halske uruchomiła w Berlinie próbną linię trolejbusową.
Na podróże regularnymi liniami trzeba było jednak poczekać jeszcze kilka lat: w Paryżu do 1900 roku, w Wielkiej Brytanii do 1911 roku, zaś w USA do 1928 roku. Wtedy zaczęto produkować w Utah specjalne jednostki trolejbusowe przystosowane do nowoczesnego ruchu miejskiego i od tego momentu datuje się wielki rozwój regularnych miejskich linii trolejbusowych.
W Polsce wprowadzono je dopiero przed II wojną światową (rok 1930) - w Poznaniu na linii o długości 2,2 kilometra. Obecnie trolejbusy jeżdżą jedynie w trzech miastach: w Lublinie, Gdyni i Tychach. Najdłuższą linią jest trasa gdyńska o długości w obie strony około 41 kilometrów.
Dziś, mimo że zostały wyparte przez autobusy, nadal można je spotkać, m.in. w Holandii czy w Szwajcarii.
Obecnie ze względu na konieczność ograniczenia szkodliwej emisji spalin i możliwość pozyskiwania energii elektrycznej z czystych źródeł, trolejbusy przeżywają renesans. Poza tym trolejbusy mają lepsze przyspieszenie niż autobusy, podczas ruszania zużywają wielokrotnie od nich mniej energii, a przy tym nowoczesne trolejbusy posiadają możliwość zwracania energii elektrycznej z powrotem do sieci trakcyjnej podczas hamowania co ogromnie wpływa na zużycie energii elektrycznej podczas jazdy w warunkach miejskich.
Podczas eksploatacji praktycznie nie emitują zanieczyszczeń, a ich bieg jest zazwyczaj cichszy od tramwaju dzięki tłumieniu odgłosów jazdy przez opony. Koszt budowy sieci trakcyjnej jest niższy niż w przypadku tramwajów, mimo, że sieć trakcyjna trolejbusów jest bardziej skomplikowana niż tramwajowa, posiada bowiem dwa przewody jezdne. Poza tym trolejbusy mają lepszą od tramwajów przyczepność, dzięki czemu mogą gwałtowniej przyspieszać i hamować, co zmniejsza prawdopodobieństwo kolizji. Charakteryzują się także większą zdolnością pokonywania wzniesień.
Wadą tych pojazdów jest gubienie pałąków na zakrętach, czyli odrywanie się odbieraków prądu od sieci trakcyjnej.
Poprawiony (sobota, 21 kwietnia 2012 19:05)